Yapay zekâ çağının en büyük sınavı, makinelerin ne kadar insanlaşacağı değil, insanların ne kadar makineleşeceğidir. Asıl tehlike, yapay zekânın bilinç kazanmasından ziyade insanın kendi ruhunu unutmasıdır. Dolayısıyla günümüzün en kritik sorusu artık “Yapay zekâ insan olabilir mi?” değildir. Asıl yüzleşmemiz gereken “İnsan, yapay zekâ çağında insan kalmayı başarabilecek midir?” sorusudur.
Modern dünyada muhafaza edilmesi gereken en kırılgan unsur artık doğa ya da teknoloji değil, bizzat insanın özüdür. Unutulmamalıdır ki, insanın feda edildiği bir denklemde elde edilen hiçbir kazanım meşru veya anlamlı olamaz.
Elinizdeki bu çalışma, teknolojiye karşı bir öfkenin ya da bilime karşı bir korkunun ürünü değildir. Aksine, insanın emrine verilmiş bilim ve teknolojinin değerini teslim ederken teknolojiyi insanın yerine geçirmeye çalışan anlayışa karşı asil bir itirazın ve köklü bir duruşun ifadesidir.